Partner może pomóc

Rozmowa seksuologa z partnerem pacjenta ma bardzo ważne znaczenie w procesie diagnozy i terapii zaburzeń seksualnych. Już sama jego zgoda na wizytę w gabinecie seksuologa daje nam informacje o stopniu jego zaangażowania emocjonalnego, stopniu zainteresowania w rozwiązanie problemu oraz poprawę zdrowia i sprawności seksualnej pacjenta.

Często jest tak, że partner deklaruje chęć pomocy, ale w sytuacji, kiedy taka deklaratywna postawa ma zamienić się w konkretne działanie entuzjazm partnera słabnie i do wizyty nie dochodzi. Tymczasem partner z racji tego, że jest on niejako "z zewnątrz" - osoby pacjenta potrafi trafniej ocenić jego zachowanie, czy też jego konkretne zaburzenie sprawności seksualnej. Często jest tak, że informacje te uzupełniają proces diagnozy, a czasem diametralnie go zmieniają. Dzieje się tak dlatego, że partner ma często dobry wgląd w mechanizmy powstawania zaburzenia i potrafi czasem wskazać na prawdziwą etiopatogenezę problemów seksualnych.
 
W tym kontekście warto wspomnieć o tym, że rozmowa z partnerem może też czasem prowadzić do zmiany roli pacjenta. Zdarzają się bowiem takie sytuacje, w których okazuje się, że to właśnie partner pacjenta wymaga terapii i pomocy psychologicznej, chociaż on sam nie czuje takiej potrzeby i nie widzi żadnych problemów u siebie. Problem taki wyraźnie występuje na przykład w sytuacji, kiedy zgłasza się kobieta, która cierpi z powodu własnej anorgazmii, czy oziębłości seksualnej. Terapia rozpoczyna się właśnie od postawienia takiej diagnozy, ale uzupełnienie rozmowy z pacjentką o wywiad z jej mężem wskazuje na to, że on sam od lat cierpi na zbyt wczesny wytrysk nasienia, który uniemożliwia kobiecie prawidłowy przebieg reakcji seksualnej tj. pożądanie i pobudzenie erotyczne, podniecenie fizyczne oraz orgazm. 
 
Ślósarz, W. Seksuologiczny gabinet zdrowia. Partner może pomóc. Słowo Polskie. Gazeta Wrocławska, 27.12.2003, s.6', '2003-12-27'

Drukuj